کانال تلگرام سایت
کانال سایت در تلگرام
تبلیغات



تبلیغات

آیین نوروز در بین ترکمن ها

فرستنده admin در تاريخ 2016/3/20 16:10:00 (2574 بار خوانده شده) مذهب، اعتقادات، باورها
تصویر کوچک شده نوروز، رسم و آئيني كهن و از دوران پيش از تاريخ در ميان مردم ايران منجمله تركمن‌ها نيز شناخته شده بود. نوروز با طلوع خورشيد در نخستين روز بهاري آغاز و به عنوان"تأزه ييل" جشن گرفته مي‌شده است.

• ملاعاشور قاضی
• مریم شرعی


يا مقلب القلوب و الابصار
يا مدبر الليل و النهار
يا محول الحول و الاحوال
حول حالنا الي احسن الحال
خداوند بزرگ را به شکرانه آن که بشر را به قرآن کریم و رسول اکرم(ص) نواخت سپاسگزاریم و بر پیامبر رحمت و آل اصحاب او درود بیکران می فرستیم.

"ييلينگ گِلِه‌ني نوروزدان بللي"(نوروز فرا رسيدن سال نو را نويد مي‌دهد.)
«ضرب المثل ترکمنی»


اين ضرب‌المثل نشانگر اهميت والاي عيد نوروز در بين تركمن‌هاست .
نوروز، رسم و آئيني كهن و از دوران پيش از تاريخ در ميان مردم ايران منجمله تركمن‌ها نيز شناخته شده بود. نوروز با طلوع خورشيد در نخستين روز بهاري آغاز و به عنوان"تأزه ييل" جشن گرفته مي‌شده است.
جشن‌ها و اعياد در بين تركمن‌ها به مناسبت‌هاي گوناگون از ويژگيهاي خاصي برخوردارند و مي‌توان به چند دسته تقسيم كرد. 1ـ اعياد تاريخي مانند عيد نوروز 2ـ اعياد ديني و مذهبي مانند عيد قربان، عيد فطر، ميلاد رسول‌الله كه در آن به ضيافت و مولودخواني مي‌پردازند، جشن"آق آش" به هنگام رسيدن به سن مبارك پيامبر اكرم(ص) يعني شصت و سه سالگي 3ـ جشن فصلي و دهقاني مانند"جشن گندم" 4ـ جشن‌هاي خصوصي و خانوادگي مانند عروسي، تولد نوزاد، ختنه‌سوراني، بازگشت از زيارت خانه خدا و ... .
خاستگاه و پیشینه‌ی تاریخی نوروز
بدون شك نوروز یك آئین كهن‌سال همگانی و مربوط به دگرگونی طبیعت از حالتی به حالتی دیگر و پایان‌ یافتن دوره‌ی خلقت به ویژه آفریده شدن بنی بشر است كه براساس اعتقادات همة ادیان الهی مظهر صفات آفریننده جهان است. در این روز آنگاه كه آفتاب به برج بره انتقال می‌یابد و فصل بهار شروع می‌شود، روز نویی از سال جدید نیز آغاز می گردد. "قدیمی‌ترین نشانه‌های جشن سال نو، به نخستین خاندان سلطنتی اور و به هزاره‌ی سوم قبل از میلاد مربوط می‌شود كه در طی آن، ازدواج مقدس میان"الهه‌ی آب" و "خدای باروری" انجام می‌گرفته و كاهنه‌ی معبد نقش الهه را برعهده داشته است. در این مراسم شاه ، نقش"خدای باروری" را برعهده داشته است. این جشن در اصل به مناسبت پیروزی"انا" یا "انكی" بوده است. این آئین یا همراه با كوچ بومیان نجد ایران به بین‌النهرین به آن سرزمین رفته و یا تحت تأثیر آیین‌های سومری، هم‌زمان در سراسر منطقه وجود داشته است. در دوران باستان دو عید بزرگ وجود داشت، یكی"عید آفرینش" در آغاز پاییز و دوم"عید باززایی و بركت بخشی" در آغاز بهار. عید باززایی در واقع به"دوموزی" خدای شهید شونده‌ی سومری مربوط بود. این ایزد در پایان هر سال كشته و در سرسال نو دوباره متولد می‌شد و زایش دوباره‌ی او را جشن می‌گرفتند، چون با زایش او گیاهان و دانه‌ها می‌روییدند. آئین ایزد شهید شونده"دو موزی" و همسر او « آننا» از هزاره‌ی سوم پیش از میلاد مسیح در بین‌النهرین وجود داشت و زنده شدن دوباره‌ی "دوموزی" در واقع جشن آغاز سال نو به حساب می‌آمد " (1: رضا شعباني: آداب و رسوم نوروز، 1378، صفحه 6-4، به نقل از دكتر مهرداد بهار).
واریانت تركی دو موزی (ایزد سومری) "تموز" و واریانت تركمنی آن "توموس" (تومیس) است.
*تموز: نام یكی از ماههای تركی است. 10 تیر تا 10 مرداد . (فرهنگ لغت تركی به پارسی، تألیف ابراهیم اولغون، صفحه 445).
*تابستان = تومیس که در زبان ترکمنی معاصر به کار می رود.(فرهنگ قاضی، فارسی ـ تركمنی، تألیف حاج‌مراد دوردی قاضی، صفحة 202، انتشارات گلنشر، مشهد، 1382).
واژه‌ی توموس(تومیس) به شكل"تموس" وارد زبان آشوری نیز شده است و در بین آشوری های رضائیه(روستای یورغان لو) نام یكی از ماههای سال است (نگا، مرتضی هنری، آئین‌های نوروز 1353، صفحه‌ی 5، ناشر: مركز مردم‌شناسی ایران).
*واریانت‌های آننا (الهه سومری) در زبان تركمنی عبارتند از: إنه، آننا، ننه، إمه و در تركمنی نیز همانند زبان سومری در دو معنی"خدا" و "مادر" به كار می‌رود. معنی اول این واژه (خدا) در كلمات تركیبی تركمنی "آنناگونی" (روز خدا=روز پرستش خدا= روزه جمعه) و "آننا قولی" (بنده‌ی خدا) و اسامی تركیبی دیگر، حفظ شده است.
*جمعه= آنناگونی (روز پرستش خدا)،که در زبان ترکمنی معاصر نیز به کار می رود. (فرهنگ قاضی، فارسی ـ تركمنی، 1382، صفحه‌ی 269)
"در تورات می‌خوانیم كه خداوند آسمان و زمین و همه‌ی موجودات و مخلوقات آن را در شش روز آفرید و روز هفتم از كار آفرینش فارغ شد و استراحت گزید و آن روز را مبارك خواند و تقدیس نمود، زیرا در آن روز آرام گرفت. این اشارات تورات درباره‌ی اوقات عالم خلقت در قرآن مجید نیز یاد شده است (سوره‌ی اعراف‌ آیه‌ی 54 و سوره‌ی یونس آیه‌ی 3 و سوره‌ی هود آیه‌ی 4 و سوره‌های فرقان و سجده و قاف كه در هر شش جا آیه‌ها با همدیگر نزدیكی و هماهنگی دارند). در آیه‌ی 54 سوره‌ی اعراف می‌فرماید: بدرستی كه پروردگار شما آنچنان خدایی است كه آفرید آسمانها و زمین را در شش روز، پس بر تخت جای گرفت. بر تخت نشستن یا در تخت جای گرفتن خداوند، یادآور روز هفتم در تورات است كه خدا از كار آفرینش بیاسود، به طوری كه از آیه‌های دیگر برمی‌آید، حضرت حق در روز ششم آدمیان را آفریده و در روز هفتم برتخت نشسته است. بر تخت نشستن حضرت باری جلّ و علا پس از روز ششم، یادآور همان روز نوروز است كه روز آسایش و جشن و شادی است. علامه مجلسی در كتاب السماء والعالم از امام جعفر صادق(ع) یاد می‌كند كه فرموده است: "جشن نوروز برای آفریده‌ شدن آدمیان است". كوتاه سخن اینكه همه گفته‌ها و نوشته‌ها، هماهنگ با هم نوروز را جشن پایان روزهای ششگانه آفرینش و به ویژه جشن زایش و پیدایش آدمیان نشان می‌دهد. بدین توضیح این جشن وابسته به همدلی مردم جهان است و شاید امتیازی كه برای ایرانیان متصور است آنست كه به حول و قوه‌ی الهی توانستند پیش از بسیاری از ملل دیگر عالم آن را درك كنند و به گونه‌ی خاص خویش برای شكر‌گزاری از نعم ایزدی بكوشند" (رضا شعبانی،‌ آداب و رسوم نوروز، صفحه 51 ـ 54). اكثریت زبان ‌شناسان و محققان زبان سومری را همانند زبان تركمنی و دیگر زبانهای تركی"التصاقی" و در خانواده زبانی اورال ـ آلتایی داخل نموده و در مواردی آنرا پیش ترك یا Proto-türk نامیده‌اند " فریتس هومل" ،سومرشناس آلمانی درباره سومریها می‌‌نویسد: شاخه‌ای از اجداد باستانی اقوام ترك در حدود سالهای 5000 قبل از میلاد از وطن خود در آسیای مركزی حركت كرده و به آسیای مقدم آمده و سومری‌ها را پدید آورده‌اند. این دانشمند، سومری‌ها را با تركان آسیای مركز خویشاوند می‌داند" (نگاهی نوین به تاریخ دیرین تركمنهای ایران، محمد رحمانی‌فر، نشر اختر، تبریز، زمستان 1379)
*در زبان تركمنی قدیم «سو» در معنی آب یا نهر، «مِر» در معنی «بین» به کار می رفته است و در نتیجه «سومر» را می توان «بین النهر» یا «بین النهرین» ترجمه کرد(بین‌النهرین = سومر).
نوروز در فرهنگ قوم تركمن از كهن‌ترین زمانها شناخته شده بود، "پیش از وام‌گرفتن سال شمار مصری، نوروز در اول تیرماه یعنی آغاز تابستان بود و به تدریج تغییر یافته است، تا اینكه در زمان ملكشاه سلجوقی كه از سلاطین تركمن بود، تقویم ایرانی اصلاح شد و نوروز به طور اساسی به اول حمل بازگشت." (گاه‌شماری و جشنهای ایران، دكتر ذبیح‌الله صفا، شورای فرهنگ و هنر)
"ملكشاه سلجوقی در سال 467 قمری به هشت تن از اخترشناسان و ریاضی‌دانان بزرگ زمان خود، از جمله حكیم عمرخیام نیشابوری، مأموریت داد تا گاه شماری ایران را اصلاح كنند، این گروه نوروز را در اول بهار قرار دادند و جایگاه آنرا برای همیشه ثابت نگه داشتند از آن پس تقویم جلالی یا ملكی در ایران رواج یافت و نوروز بر اول بهاروماه فروردین پایدار شد» (2:علي بلوكباشي، نوروز، خاستگاه و پيشينه، صفحه‌ي 32).

مقّدمات نوروز(پيشواز):

اسفند ماه درشمار روزهاي مقّدماتي است كه براي سال نو تداركاتي ديده ميشود، همانند خريد لباس و تهيه شيريني و آجيل، برنج، روغن و خانه تكاني و شستن فرشها و رنگ زدن خانه و مرمت خرابيهاي جزيي.درست كردن سبزه، تزيين كردن حيواناتي چون اسب(درست كردن نمد رنگين، پيشاني بند با نقش و نگارهاي بسيار زيبا براي اسبان) و آويختن زنگوله به گردن گوسفند كه فرا رسيدن سال نور را نويد ميدهد و همينطور نظافت در و ديوار و پنجره و آماده كردن ظروف غذا خوري و غيره. پس از تميز كردن خانه و تعويض فرشهاي كهنه بانو،نخ سفيد و سياه را باهم بافته و در ميانه ي آنها اسپند.نظر چشم، مونجوق(منجوق)،نمك، داغدان(نوعي چوب كه در نزد تركمن هاي قديم مقّدس بوده است)قرار داده ودر بالاي درب ورودي آويزان مي كنند.چندين تنور نان پخته و يك جفت قرص نان كوچك را با نخ سفيد و سياه به ديوار اُتاق مي آويزند.آب انبار و بشكه ها را پر از آب مي كنند همه¬ي اينها نشانه ي بركت مي باشد.قبل از فرا رسيدن سال نو در روزهاي پنج شنبه و جمعه براي شادي روح اموات ، خيرات و صدقات به همسايه¬ها مي فرستند . زيرا معتقدند كه روح مردگان به خانه هاي خود باز مي گردند و اگر جايگاه خود و فرزندانشان را پاك و پاكيزه ببينند و بوهاي خوش استشمام كنند .شاد و خوشوقت شده و بازماندگان خود را دعا مي كنند و گرنه افسرده و غمگين باز مي گردند.به همين علّت چند روز مانده به نوروز «عود» در خانه ها مي سوزانند .

بلاگردان :

در شب چهار شنبه موسوم به « قاراچهارشنبه » (چهارشنبه سياه ) در بين تركمن ها موسوم است كه ابتدا نان روغني پخته و به عنوان خيرات بين همسايگان پخش مي كنند و براي اموات خود دعا مي كنند، و معتقدند كه با صدقه دادن به مساكين و فقرا بلا و سياهي دفع مي شود.و به همين مناسبت براي زدودن سياهي ، آتش روشن مي كنند و با خاكستر آن آتش ،كاسه¬ها را مي شويند و مي گويند:« كول آشاقيندا بلا قالماز » يعني زير خاكستر بلايي نمي ماند.در زمان هاي دور خانواده هاي تركمن در «قارا چهارشنبه» ناخن كودكان را چيده وموهاي سربچّه هايشان خصوصاًپسران را تراشيده و در دو طرف ، روي گوش ها يا پشت سر، مقدار كمي مو را مي گذاشتند كه به آن «قولپاق» مي گويند كه اين كار توسط دايي كودك انجام مي شد.ناخن وموهاي تراشيده شده را داخل پارچه اي پيچيده وآنرا در كنار مسجد دفن مي كردند .

اسپند دود كردن:
اسپند بوته اي است كه در اَغلب مناطق ايران خصوصاً در دشت تركمن فراوان مي رويد و بوي خالص آن خاصيّت شديد گندزدايي دارو تركمن ها در «قاراچهارشنبه» اسپند روي آتش مي ريزند و هفت بار دورخانه مي چرخانند تا از چشم بد در امان باشند و پا به پاي اسپند دود كردن چند ظرف شكسته را از خانه بيرون مي اندازند و يك سطل آب از اِيوان خانه به زمين ميريزند .

به صحرا رفتن :
از ديگر رسوم قديمي در چهار شنبه كه حالا كمرنگ شده است اين بود كه خانواده ها به طور جمعي يا فردي به صحرا و كنار نهرها مي رفتند و نگريستن به آب چشمه ساران را به فال نيك مي گرفتند وموقع برگشتن تعدادي سنگريزه تهيه كرده وهفت بار به طرفي غير از قبله پرت مي كردند تا بديها دفع شود (شبيه رمي جمرات «سنگ انداختن به طرف شيطان ») ، واگر كسي از اعضاي خانواده قبل از تحويل سال قصد مسافرت به شهري داشت قبل از غروب آفتابِ آخرين چهار شنبه ي سال ،هفت قدم روي جادّه به طرف آن شهري كه قصد سفر به آنرا دارد ، بر مي داشت تا سفرِ خير و بي خطري پيش روداشته باشد . عدد هفت در بين تركمن ها از تقدس برخورداراست و عدد هفت را (از جمله ) براي موارد زير به كار مي برند : هفت طبقه آسمان ، هفت ستاره (يديگن= يدي يلدين )، هفت شبانه روز سوگواري و صدقه و خيرات براي شادي روح كسي كه فوت شده است ، هفت كوه ،هفت دريا،‌هفت درب،هفت دختر،هفت شهرو....

بخت گشايي :
دختران دم بخت آداب گوناگوني انجام مي دهند به اُميد اينكه در سال نو به خانه ي بخت قدم بگذارند و خود خانواده اي تشكيل دهند . دختران دم بخت ، به زيارتگاهها مي روند و به درختي در آن حوالي پارچه مي بندند و مراد مي خواهند و وقتي به خانه بر مي گردند شب هنگام قيچي را به دست گرفته باز و بسته مي كنند تا سحر وجادو باطل و ارواح شر فراري شود . امروزه نيز هنگام نكاح وقتي آخوند خطبه عقد را مي خواند چند تن از زنانِ فاميل داماد ، قيچي را با سرعت باز و بسته مي كنند تا گزند شر و شيطان در امان باشند و اين كار تا پايان مراسم خطبه عقد ادامه دارد .

تحويل سال :
برگزاري عيد نوروز و بر استقبال سال نو رفتن در بين تركمن ها ، بيانگر توجّه خاص آنان به اين جشن است . قبل از تحويل سال ، زنان به پختن نان و شيريني هاي محلي و... . از قبيل بيمشه ، بؤرك ، قاتلاما ، پتير ، پُسّيق و «سمنو» مشغول مي شوند ،‌به اين طريق كه خوشه ي گندم را خرد كرده وروي آن آب و آرد مي ريزند و ديگ را مي جوشانند و از شب تا صبح در ديگ را باز نمي كنند و چنين اعتقاد دارند كه صبح زود هركسي قبل از همه در ديگ را باز نمايد جاي انگشت حضرت فاطمه (س) را خواهد ديد و نيت اش بر آورده خواهد شد .
آغاز تحويل سال :
چراغها را روشن كرده و پنجره ها را باز مي كنند تا هواي تازه ي بهاري داخل شود و بركت افزون تر شود . و بزرگ خانواده قرآن را بوسيده و تلاوت مي كند تا سال جديد
سال پر بار و بركت همراه با تندرستي وخوشي وموفقيت آميز باشد ، و درخاتمه تلاوت قرآن كريم و دعاي خير، بقيه اعضاي خانواده دستها را به محاسن كشيده «‌آمين»‌ مي گويند . زنان تركمن به چشمهايشان سرمه مي كشند،كه نشانه ي زيبايي و شادماني مي باشد . در اين روز تمامي اعضاي خانواده غسل كرده و لباس نو مي پوشند و دو ركعت نماز شكر به جاي مي آورند . خانواده ها در آغاز سال توبه زيارت قبور مي روند و با قرباني كردن گوسفند ودادن صدقه و شكرانه از خداوند، طلب حاجت مي نمايند . تركمن ها نوشيدن از آب اوّلين باران نوروزي را نكو و آنرا نشانه¬ي سلامتي و خوش يمني مي دانند ، اگر زني در اين روز فرزندي ذكور به دنيا بياورد نامش را «نوروز»،«توموس خان»،« يازبردي»،«ايلياز»،«يازگلدي»،«‌آمان ياز»‌و... و اگر دختر به دنيا بياورد «ياز گؤزل»،«يازبيكه»،«يازسونا»،«ايلكي آي (ايلكاي)»،«يازدورسون»،«يازسلطان»و... مي گذارند.
ضمناً يك سري از آداب و رسوم كه از دوران هاي قبل به يادگار مانده و هنوز هم كما بيش ادامه دارد عبارتند از : اسبدواني ،كشتي گيري ، پرش براي گرفتن دستمال از بلندي ، مسابقه ي خروس جنگي ها و شاخ زني ميش ها ، تاب بازي بچه ها و ديد و بازديد براي تبريك عيد و اجراي بازي هاي مختلف در بين جوانان تركمن مانند:
«مونجوق آتدي = انداختن دانه ي منجوق » مرسوم مي باشد ،كه در ارتباط با نوروز مي باشد . به اين ترتيب كه دختران جوان جمع مي شوند و منجوق هاي خود را مه با علامتي مشخص شده است ،يك به يك در يك ظرف پر ازآب مي اندازند . دختري كه ظرف حاوي منجوق را نگذاشته ، ظرف را بالاي سر دختر ها برده و منجوق ها را با هم قاطي مي كند ويك بند شعر مي خواند و آنگاه يكي از منجوق ها را از ظرف بيرون مي آورد. منجوق متعلق به هر دختري باشد معني آن بند شعر گفته شده را در ارتباط با او قلمداد مي كند . برخي از بند هاي اشعار « مونجوق آتدي» (به نقل از نشريه يا پراق ،شماره ي
10، تابستان 1379 ، صفحه 11تا 12 ، مقاله «نوروز در تركمنستان» نويسنده: دكتررخشنده)

تركمني ///// «ترجمه فارسي »
_______ ___________
نوروز گلدي بو گيجه ///// امشب نوروز فرا رسيد
قيزلار آتارلار بيجه ///// دختران طالع شان را مي آزمايند
كيمينگ بيجه سي چيقسا ///// طالع هر كسي درآيد
بيريگسن«نوروز كؤجه» ///// نصيبش يك ملاقه «كاشه ي نوروز »
باشلاندي قيز باشلاندي///// شروع شد دخترها شروع شد.
كاَساَمونجوق تاشلاندي ///// منجوق كاسه انداخته شد .
سؤزآيديچي گليپدر ///// خواستگار آمده است .
بويد اشينا بووشلاندي ///// به دوستش مژده داده شد .
*‌ * *
قاينادارلار سمني ///// سمنو را مي جوشانند .
تور با دؤر تديم تمني ///// سوزن (جوال دوز) رادر توبره فرو كردم
بيلديم آيراليق اٍكن///// فهميدم جدايي است كه
همه دردّن ياماني///// ازهمه درد ها بدتر است .
*‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ * *
نوروز گلدي ياز گلدي ///// نوروز آمد ، بهار آمد
قارغا گيتدي غار گلدي ///// كلاغ رفت و غاز آمد
جمله جهان لاله زار///// تمام جهان لاله زار
آيديم گلدي ساز گلدي///// آواز آمد ساز آمد

تركمن ها غير از عيد سعيد قربان و عيد فطر به عيد باستاني نوروز از قديم الاّيام علاقه خاصي داشتند به طور يكه در اشعار شاعران كلاسيك ، فرا رسيدن « نوروز » وجان گرفتن دوباره ي طبيعت ، منعكس شده است . شاعران نامدار و پر آوازه اي چون « مختومقلي» و«شيدايي»و... اشعاري بنام هاي « جهان پيدا»و«باغ بوستان» و... در بار نوروز وطبيعت ، به عنوان همدم انسان سروده اند . اين اشعار ، بينش عميق عرفاني و فلسفي آنان را نسبت به انسان و جهان طبيعت آشكار مي سازد .برتراند راسل اذعان ميكند كه :«علم در آغاز ،‌مرهون وجود كساني بود كه عاشق جهان بودند ،آنان زيبايي طبيعت ، جمال نسيم و كوه ها و دشت ها را ادراك مي كردند وچون عاشق آنها بودند، فكرشان معطوف آن ها بود ومي خوانستند آنها را بهتر از آن چه از يك تفكر ساده و سطحي فهميده مي شود ،بشناسند . متاَسفانه با پيشرفت علم ، انگيزه ي عشق در مواردي به تدريج ضعيف شده و انگيزه¬ي قدرت مقام سركردگي مي يابد . مرد علم در سلوك عشق به طبيعت ، ماَيوس و ناكام مي شود ، بيرق طغيان بر مي افرازد و عاصي طبيعت ميگردد ( بر تراند راسل ،‌ جهان بيني)
پيام حكمت الهي به علوم و فن آوري جديد اين است كه بار ديگر به مبادي ما بعد الطبيه ي جهان توجّه كند و با توجه به بينش الهي نسبت به جهان ، قدرت تصرف در طبيعت را مهار كند و آن را در سعادت واقعي بشر به كار ديگر . در اينجا شعري از شاعر نامي تركمن «مختومقلي فراغي» در وصف نوروز به نام « جهان پيدا »‌را، تقديم مي كنيم:
«جهان پيدا»
گلسه نوروز عالم غه رنگ قِیلار جهان پيدا
اَبرلر آواز اوروپ داغ قِیلار دومان پيدا
بي‌جان‌لار جانا گيرِیپ ادرلر دهان پيدا
گورمدگینگ گياه‌لر گورينیپ روان پيدا
ادرلر حيوانات غه هم سود و زيان پيدا
يريوزینه يايیليپ يوریيرلر نهان پيدا
بوبسته دهان قوش لار قِیلارلار زبان پيدا
چول طاراپین بركیدیپ در آچار سووغا خرچنگ
زمين سبزه‌وار اولوپ تنیندن آيیرلار زنگ
جنبنده‌لار مست اولوپ گويا ایچمیش عرق بنگ
هر اشياء نینگ اوزینه اوز آوازي بولوپ گنگ
سبزه ايچره سندواج يوز دل ده قلب آهنگ
زمين خضرپوش بولوپ گل بیتیرمیش رنگارنگ
خروشه گلیپ عالم قِیلارلار فغان پيدا
سرور صدا لار بیرله جهان يوزي آباد دور
مغرور سرور اولما پاياني يوق بر باد دور
حق عشقنده زنده‌لر بیلینگ باقي حيات دور
هرتنده عشق بولماسا روز ازل مُمات دور
ياز اوتينچه ير گوگی گوندن گونه زياد دور
برحشر قيامتدور بر يوم عرصات دور
دهر ايچره بولار هر دم جهان ايچره جان پيدا

منابع :
1ـ رضا شعباني: آداب و رسوم نوروز، 1378، صفحه 4 تا 6، به نقل از دكتر مهرداد بهار
2 - علي بلوکباشي: نوروز، خاستگاه و پيشينه، صفحه‌ي 32
3- مرتضي هنري: آئين‌هاي نوروزي، 1353، ناشر: مركز مردم‌شناسي ايران
4- ابراهيم اولغون، جمشيد درخشان: فرهنگ لغت تركي ـ فارسي، آنكاراـ 1970
5- مراد دوردي قاضي: فرهنگي قاضي، فارسي ـ تركمني، انتشارات گلنشر، مشهد 1382
6- محمد رحماني‌فر: نگاهي نوين به تاريخ ديرين تركهاي ايران، نشر اختر، تبريز، 1379
7- دكتر ذبيح‌الله صفا: گاهشماري و جشنهاي ايران، شوراي فرهنگ و هنر
8- دكتر رخشنده: نوروز در تركمنستان، نشريه‌ي ياپراق، شماره‌ي 10، تابستان 1379.
9- ديوان مختومقلي فراغي(عارف و شاعر شهير تركمن)
10- مراد دوردي قاضي: تركمن فولكلوري(آيديم لار، لأله، هوودي)، عشق دانش ـ 1381
11- قربان صحت بدخشان: سيري در ادبيات شفاهي تركمن، گنبد قابوس، 13


صفحه مناسب چاپ پیشنهاد این صفحه
این خبر را در این سایت‌ها بوک مارک کن
ارسال خبر به Blinklist ارسال خبر به del.icio.us ارسال خبر به Digg ارسال خبر به Fark ارسال خبر به Furl ارسال خبر به Newsvine ارسال خبر به Reddit ارسال خبر به Simpy ارسال خبر به Spurl ارسال خبر به یاهو Bookmark to Balatarin Bookmark to Faceboom Bookmark to Twitter Bookmark to Scripstyle Bookmark to Stumble Bookmark to Technorati Bookmark to Mixx Bookmark to Myspace Bookmark to Designfloat Bookmark to Google Buzz Bookmark to Google Reader Bookmark to Google Bookmarks
 
بی‌شک دیدگاه هر کس نشانه‌ی تفکر اوست، ما در برابر نظر دیگران مسئول نیستیم

فرستنده شاخه
کاربر مهمان
فرستاده‌شده در تاریخ: 2014/3/21 20:51  به روز‌شده در تاریخ: 2014/3/22 3:42
 تازه ییل
قانیم ترکمن: تازه ییلی قوتلی بولسین. انشالله دوشملی ییل بولسون
پاسخ
ارسال نظر
شرایط نظر*
همه‌ی نظرها نیاز به تایید مدیر سایت دارند
عنوان*
نام شما*
ایمیل*
وب سایت*
پیام*
کد تایید*

اگر نمی‌توانید کد را تشخیص دهید، لطفا روی تصویر کلیک نمایید تا تصویر دیگری ساخته شود


حروف موجود در تصویر را وارد کنید
حساس به بزرگی و کوچکی حروف
حداکثر تعداد تلاش برای ارسال: 10 مرتبه
تبلیغات

ورود
شناسه‌ی کاربری:

رمزعبور:

ورود خودکار



واژه رمز را فراموش کرده‌اید؟

عضو شوید
افراد آنلاين
15 کاربر آن‌لاين است (11 کاربر در حال مشاهده‌ی سایت اخبار)

عضو: 0
مهمان: 15

بیشتر...
تبلیغات